Νίκη Γαβαλά

Συγγραφικό Καφενείο (Νίκη Γαβαλά)
Η σχέση μου με την λογοτεχνία, το διάβασμα και ενίοτε το γράψιμο ξεκίνησε από τα οχτώ μου. Μου άρεσε πολύ να είμαι ξαπλωμένη στο κρεβατάκι μου, να έχω γαριδάκια δίπλα μου και σοκολάτες και να διαβάζω με τις ώρες. Ρούφηξα σχεδόν μονορούφι την “Πολυάννα”, σε δυό μέρες την είχα τελειώσει. Τομ Σόγερ, Δαβίδ Κόπερφιλντ και πολλά κλασσικά εικονογραφημένα. Κλεινόμουν με τις ώρες στο δωμάτιό μου και ζούσα την ζωή των αγαπημένων μου ηρώων. Όσο περνούσαν τα χρόνια διάβαζα ακόμα περισσότερο. Την “Τζέην Ειρ”, το “ένα παιδί μετράει τ άστρα” του Λουντέμη, πόσο είχα κλάψει με την αγάπη του Μέλιου για την Αγράμπελη. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα την σκηνή όπου περιγράφει την αγαπημένη του και την χαρακτηρίζει κοτσύφι. Ίσως ήθελα να ήμουν εγώ η Αγράμπελη αλλά πάλι δεν είμαι πολύ σίγουρη. Αυτό που μάλλον ήθελα πολύ ήταν να νιώσω ότι αγαπιέμαι τόσο πολύ από κάποιον. Είχα υιοθετήσει το όνομα Ανεμόεσσα και το χρησιμοποιούσα ως ψευδώνυμο στα διάφορα γυμνασιακά λευκώματα. Ο δάσκαλος κι αργότερα οι καθηγητές με επέλεγαν συνήθως όταν χρειαζόταν να διαβαστεί κάποιο λογοτεχνικό κείμενο. Έδινα χρώμα έλεγαν. Θυμάμαι κάποιο Πάσχα να διαβάζω την Ζωή Εν Τάφω του Μυριβήλη και ταυτισμένη πλήρως με τις ιερές ημέρες της μεγάλης βδομάδας είχα συγκλονιστεί. Τότε είχα πάρει την απόφαση ότι θα είμαι για το υπόλοιπο της ζωής μου φορέας Ειρήνης ακόμα και μπροστά σε άλλους με εμπόλεμες προθέσεις. Ακολούθησαν τα Ματωμένα Χώματα κι εκεί, αρχές Λυκείου άρχισα διακρίνω την αλήθεια και να αφυπνίζεται η έννοια του πολιτικού μέσα μου. Το τέλος της Άννα Καρένινα με είχε συγκλονίσει και ήθελα πολύ να πιστέψω έπειτα από έναν τόσο μεγάλο έρωτα ότι θα πήγαινε στον Παράδεισο. Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι αυτή η μεγάλη ψυχή θα χανόταν στην ανυπαρξία. Σήμερα μπορώ να καταλάβω ότι αυτό που τότε μάλλον ένιωθα ήταν η άρνησή μου να δεχτώ ότι μπορεί να χαθεί το αίσθημα της αγάπης. Ακόμα το πιστεύω αυτό. Μάλιστα νομίζω ότι ήταν ένας λόγος που αποφάσισα να πιστέψω στην μετενσάρκωση διότι δεν μπορώ να δεχτώ ότι είναι μια ενέργεια που θα χαθεί στο Σύμπαν. Αφορά τους ανθρώπους, τις ψυχές. Πολύ συχνά φανταζόμουν τον εαυτό μου ως συγγραφέα, να κάθομαι σε ένα ήσυχο γραφείο απέναντι από ένα μεγάλο παράθυρο όπου θα φαίνονταν πολλά λουλούδια.

Η Νίκη Γαβαλά είναι ιδρυτικό μέλος των Humanlinks. Αγαπάει πολύ την Λογοτεχνία και και τους ανθρώπους. Είναι υπεύθυνη του “Συγγραφικού Καφενείου”. Κρατάει το ταμείο της ομάδας φροντίζοντας να καλύψει το κόστος όταν κάποιο μέλος αδυνατεί να πληρώσει σε κάποια από τις εξόδους της ομάδας. Ζει μόνη της στο Καλαμάκι.

Talks